ခ်စ္ေနမယ့္

ခ်စ္သူရယ္....
အၿပံဳးမေဆာင္
အမုန္းေရာင္နဲ႔
ငါကိုၿပစ္ခြါ
ခဲ့ၿပီဆိုတာလည္း
သိရပါၿပီး.....
မင္းရဲ့ရင္ခြင္
တံခါးပိတ္လို႔ထား
မလာပါနဲ႔လို႔
တာေနတာလည္း
ငါသိရပါၿပီး.....
တိတ္တဆိတ္နဲ႔
ႏုပ္စိပ္ထြက္ခြါ
ငါနဲ႔ေ၀းရာကို
မင္းေၿပးႏွင္ေန
တာကိုလည္း
င့ါသိခဲ့ရပါၿပီး....
ဒါေပမဲ့ခ်စ္သူ...
င့ါ၏ရင္ထဲ
ၿမဲလ်ွက္တည္
မင္းရဲ့အခ်စ္တစ္ခု
အေဖၚၿပဳလို႔
တြယ္ေနတဲ့
ငါ့အခ်စ္၊ငါ့သံေယာဇဥ္
ဘယ္ခါၿဖစ္ၿဖစ္
အိုေဟာင္းမၿပစ္
ရင္၌အၿမစ္တည္
ခ်စ္ေနမည္......ေနာ္.....


ေဆာင္းႏွင္း

က်န္ရစ္ခဲ့သူ

ခ်စ္သူ...
ခ်စ္တယ္လုိ႔ မင္းေျပာခဲ့တဲ့အခ်ိန္
ငါ့ရင္ထဲ ခံစားခ်က္မဲ့
ငါတကယ္ခ်စ္တတ္လာေတာ့
မင္းက ငါကိုထားရစ္ခဲ့
ကံကိုအျပစ္မတင္ခ်င္
ကိုယ့္အျပစ္နဲ႔ကိုယ္
ဘယ္သူမွားတယ္
ဘယ္သူမွန္တယ္
မေ၀ဖန္၊ မသံုးသပ္ခ်င္ေတာ့။
ငါခ်ည္တဲ့ႀကိဳး မခိုင္ခဲ့လုိ႔ပဲလုိ႔ သတ္မွတ္ခဲ့တယ္။
မင္းထားရစ္ခဲ့လည္း
ငါ ေနရစ္ခဲ့ရမွာေပါ့။
ကေလးငယ္တစ္ေယာက္လို
မထားရစ္ခဲ့ဖုိ႔ ငို ေျပာေနလည္း
အပိုပဲလု႔ိ ထင္တယ္။
မင္းဘယ္လိုပဲ ငါ့ကို ေျပာေျပာ
ငါစိတ္မဆိုးပါဘူး။
ငါရွင္းၿပခ်က္တစ္ခုက
အျပစ္တစ္ခုျဖစ္ေနေတာ့
ငါလည္းမရွင္းျပတတ္ေတာ့ . . .
မင္းရင္ထဲက သံသယကို
ဘယ္လို၊ ဘယ္ပံုေျဖရွင္းမွ
ေပ်ာက္ကင္းႏိုင္မွာလဲ။
မင္းထားရစ္ခဲ့တဲ့အတိုင္းပဲ
က်န္ေနရစ္မယ့္သူက ငါပဲျဖစ္ေနတယ္။
ဘယ္လိုပဲ က်န္ခဲ့ပါေစ
မင္းဘယ္လိုပဲ ငါ့ကိုထားခဲ့ပါေစ
ငါမင္းကို တစ္ခုေတာ့ ေျပာခဲ့ပါရေစ
ငါမင္းကိုတကယ္ခ်စ္ခဲ့တာပါ.........

ေဆာင္းႏွင္း

တေန႔တာ

သံေယာဇဥ္ၾကိဳး
ေႏွာင္ဖြဲ႔တိုးလို႔
စိတ္အစဥ္၀ယ္
ေမ့မရသည္က
"သူ"ရုပ္လႊာ.....
တေန႔တေန႔
ေမ်ွာ္ကာေတြးလို႔
အေတြးတစ္ရာ
ေ၀းကြာၿခင္းက
ကုေဋကုဌာမို႔
ေ၀ဒနာအစု
ေၿဖကာကုဖို႔
ေဇာတင္လို႔ရယ္
အိမ္အၿပန္လမ္း
ေမာရင္ေတာင္မွ
ေရးမေသာက္ခဲ့ပါဘူး
ခ်စ္သူနဲ႔ေတြဖို႔ေရး
အေၿပးေလးကြယ္
ကြန္ပ်ဴတာဖြင့္
မန္၀င့္လို႔......
ဂ်ီေတာ့အၿမန္၀င္
ဆိုးခ်က္ကကြန္နက္ရွင္
အင္းးးးးးးးးး..........ဒီညေတာ့
ခဲေလသမွ်....သဲေရက်ေပါ့ကြယ္......

ေဆာင္းႏွင္း

+++++က်ေနာ္အမွတ္တရေလး++++++

တကယ္ေတာ့ စြဲလမ္းၿခင္းကလူကိုရွဴးသြပ္ေစပါတယ္

သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ ေ၀းကြာၿခင္းေတြရဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ

ရင္ကိုပူေလာင္ႏွလံုးသားကိုဒဏ္ရာရေစခဲ့တယ္.....

အမွတ္တမဲ့မ်ားစြာေနတတ္သူဟာတေန႔ေတာ့

အမွတ္တရၿဖစ္ေစတတ္တယ္။

က်ေနာ္ဟာအရာရာကိုအမွတ္တမဲ့ေနတတ္သူပါ။အဲ့ဒါေၾကာင့္လားေတာ့မသိပါဘူး ေလာကၾကီးက

က်ေနာ္ကိုဒဏ္ခတ္လိုက္ပါၿပီး.....အဲဒါေလးအစကေတာ့ အေ၀းရာက္ေနတဲ့က်ေနာ္ ၿ႔ပီးခဲ့တဲ့ေမလ

ေလာက္ကၿမန္မာၿပည္တစ္ေခါက္ အလည္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။မထင္မွတ္ပဲဆိုသလို႔သူေလးနဲ႔ေတြ႔ခဲ့ရတယ္

အဲဒါကေတာ့က်ေနာ္ရဲ့အမွတ္တမဲ့မွအၾကီးမားဆံုးအမွတ္တရတစ္ခုပါ။ဘယ္လို႔မွေမ့မရသလို႔ဘယ္ေတာ့မွလည္း

ေမ့ၿပစ္မွမဟုတ္ပါဘူး။ဒုတိယအမွတ္တရေလးကေတာ့ သူက်ေနာ္ကို ဖုန္းမွာခ်ိတ္ဖို႔ဆိုၿပီး ခရမ္းေရာင္ဗိုလ္မရုပ္

ေလးတစ္ရုပ္ပါေနာက္တစ္ခုကက်ေနာ္ဖုန္းscreenေပၚမွာသူကိုယ္တိုင္ကပ္ေပးလိုက္တဲ့အသဲပံု ကပ္ခြါေလးတစ္

ခုရယ္ပါ။သူအဲဒီဗိုလ္မရုပ္ေလးေပးစဥ္ကသူေၿပာခ့ဲတဲ့စကားေလးတစ္ခြန္းက က်ေနာ္အတြက္အမွတ္တရၿဖစ္ေစ

ခဲ့ၿပန္တယ္ေလ။ "မင္းၿပန္ေရာက္ရင္အဲ့ဒီဗိုလ္မရုပ္ေလးကိုၿပန္ၿပရမယ္တဲ့ေလ" အခုေတာ့ေပးသူကေတာ့ေမ့ေန

ေလာက္ပါၿပီး ဒါေပမဲ့ယူသူက်ေနာ္ကေတာ့ မေမ့ႏိုင္သလို႔ ဘယ္ေန႔မ်ားအဲဒီဗိုလ္မရုပ္ေလးအေၾကာင္းေမးလာပါ့

မလဲလို႔ယေန႔ထိေစာင့္ေမွ်ာ္ေနစဲပါ။ဒီကဗ်ာေလးနဲေက်းဇူတင္ေၾကာင္းေလးေၿပာၿပေစ....

မင္းေပးခဲ့တဲ့

ဗိုလ္မရုပ္တစ္ရုပ္

ဘီးစကုတ္နဲ႔

ကပ္ခြါအသဲ

ၿမဲလွ်က္တည္

တယုတရ

အႏုလွၿဖင့္

ယုရ စဲပါ......အေ၀ကခ်စ္သူ......

ေဆာင္းႏွင္း

+++++++ေၿဖ+++++++

ရင္ထဲလွဳိက္ဆူ
အမိုက္သူေရ
မခံခ်င္စိတ္က
ဖိတ္လွ်ံက်လို႔
ေဒါသစကား
မင္းသိေအာင္လို႔
ႏုတ္မွထြက္ဆို
ေၿပာလိုက္ခ်င္တယ္....
မာယာလုပ္ယူ
ႏွဳတ္စူစူ နဲ႔
ခြ်ဲႏြဲ႔ပလီ
ငါ့....ေရွ႕ေမွာက္ေရာက္
ဒူးေထာက္ေတာင္းပန္
ငိုဟန္ေဆာင္တယ္
ရင္ထဲမပါတဲ့
သရုပ္ေဆာင္သူ
မင္းကို......ငါက
ခြင့္လြတ္သည္းခံ
နင္အႏိုင္ယူတိုင္း
အၿပဳံးမပ်က္
မမုန္းရက္ပဲ
နင္အလိုလိုက္
အၾကိဳက္ေဆာင္တိုင္း
နားထင္ေသြးေေရာက္
မင္းကိုယ္မင္းေတာ့
အဟုတ္မွတ္ထင္
ေတြးမၿမင္နဲ႔
ဘ၀တိုေတာင္း
မအိုေဟာင္းခင္
၀႗္႔အစဥ္ကြယ့္.......

ေဆာင္းႏွင္း
ဘာေရးရမွန္မသိလို႔ ဟိုးအရင္ကေရးထားတာေလးၿပန္ေရးထားတာပါ....ခြင့္လြတ္သည္းခံဖတ္ေစလို

မခြဲထာ၀ရ

သံသရာခရီး.....ေလွ်ာက္လွမ္းအတူ
အေပ်ာ္မ်က္လံုး.....အၿပံဳးမ်က္ႏွာ
ႏွစ္ေယာက္အတူေပ်ာ္ခဲ့ၾကတယ္....

ေမနဲ႔အတူ......ထာ၀စဥ္မခြဲ
ၾကင္လက္တြဲလို႔....တစ္ရြာတည္ေဆာက္
ေမာင္စိတ္ကူးနဲ႔.....ကမၻာရြာတည္
ေမကေမာင့္ကို......မၾကင္ခဏ၊စဥ္မခြဲလို႔
ေတြးထင္ထားတဲ့ေမာင့္ဘ၀ေလး.......

တခါရံမ်ား.....ေမမၿပဳံးလို႔
စိတ္၀မ္းနည္းၿပီး...ေမေပ်ာ္ေအာင္ေတြး
အေပ်ာ္ေပးၿပီး....အနားမခြဲတစ္တြဲတြဲေပါ့
ရုတ္တရက္.....ေမကခြဲခြါ
ဟိူး.....အေ၀းကမၻာ ေမထြက္သြားေတာ့
ေမာင္ရင္ထဲမယ္.....ေၿဖမဆည္ႏိုင္
ရင္ထဲကြဲေၾက...ငိုမ်က္ရည္ရႊဲ
ေမာင္တစ္ေယာက္တည္းထားခဲ့ေလတယ္....

သံေယာဇဥ္ကုန္....ေမမုန္းလို႔မ်ား
ေမာင့္ကိုထားကာထြက္သြားသလားလို႔
ေအာ္ဟစ္လို႔သာေမးလိုက္ခ်င္တယ္
ရက္စက္လိုက္တဲ့ကံၾကမၼာရယ္........

ေမာင္တစ္ေယာက္ထဲေမအေၾကာင္းေဆြး
ေမအေၾကာင္းေတြးလို႔ ေမသြားတဲ့လမ္းေမာင္လွမ္းခဲ့မယ္
ေစာင့္ေမ်ာ္တမလြန္ေနေပါ့ကြယ္.....

။။။။။။။။။။။။။။။ေနသူရိန္။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

ပန္းကမၻာ

ေနေရာင္ၿဖိဳးေၿဖာက္
အလင္းေရာက္က
မို႔ေမာက္လွတဲ့
ဒီေတာင္စြယ္မယ္
ပန္းပန္႔သစ္ပင္
အလွစဥ္၍
ပန္းမ်ိဳးစံုညီ
ဖူးပြင့္ရြက္ေ၀
လွသြယ္သြယ္ႏွင့္
ေလရူးေၿမာက္ၿပန္
တိုးေ၀ွ႔တိုက္ခတ္
ေလအၿဖတ္မွာ
ေ၀ွ႔ဟတ္ခါေလ
ရနံ႔ငယ္ပ်႕ံသင္း
ပ်ား၊ပုတံုး၊ငွက္ငယ္
ခ်ိဳမ်သကာ
စုပ္ယူစားသံုး
ၿမဴးတူးေပ်ာ္ပါး
အလွမ်ားႏွင့္
၀ဲလြင့္ပ်ံတက္
ေလအထက္မွာ
ေမာင္ႏွံအစံု
ၿမင္သူအေပါင္း
စိတ္ခေၿငာင္း၍
တဖန္စိုးထိပ္
ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေန႔သြင္
ေနမၿမင္ေတာ့....ဒါေၾကာင့္
လြမ္းဖန္၊လြမ္းလွ်
လြမ္းတသသနွင့္
ႏွေမ်ာတသ......ထိုအလွ.....

။။။။။။။။။။။။။။ေဆာင္းႏွင္း။။။။။။။။။။

ဒီကေစာင့္ေနသူ(သီခ်င္းေခါင္းစဥ္မဟုတ္ပါ)

အေ၀းကိုေမ်ွုာ္ၾကည္
မင္းမရွိေတာ့တာလည္း
ငါသိေနတယ္....
တြယ္ရာမဲ့ငါစိတ္ေတြ
ေလးလံအေတြးဖန္
ခဲ့တာလည္း ငါသိေနတယ္...
ေမ်ွာ္လင့္ၿခင္းေတြပ်က္သုန္း
မင္းရင္ထဲကအမုန္းမပါတဲ့
ခ်စ ္ၿခင္းတရားအေေရာင္ေၿပာင္း
ေဟာင္းသြားတာကိုလည္း
ငါသိေနတယ္......
တကယ္ေတာ့မငး္ရဲ့ခ်စ္ၿခင္း
ေတြကအတၱအေရာင္ေတြ
ကင္းမဲ့အၿဖဴသက္သက္နဲ႔
ခင္တြယ္ခဲ့တယ္ဆိုတာလည္း
ငါသိေနတယ္.....
အခ်စ္ေပးသူမင္းက
အခ်စ္ယူသူငါ့ကို
အနြံတာခံခ်စ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကိုလည္း
ငါသိေနတယ္.....
အခုမင္းမရွိမွ
အခ်စ္ရဲ့တန္ဖိုး
မင္းရဲ့ၿမတ္ႏိုးမူ
ငါၿပန္မရနိဳင္ေတာ့ဘူးဆိုတာလည္း
ငါသိေနတယ္.......
ဒါေပမဲ့ခ်စ္သူေရ
အေဟာင္းေတြအသစ္ၿဖစ္
အခ်စ္စစ္မွန္ခဲ့ရင္
တစ္ေန႔ဒို႔ႏွစ္ေယာက္
ၿပန္ဆံုၾကအုံးမယ္..........ခ်စ္သူ......

။။။။။။။။။။။။။။။။။။။ေဆာင္းႏွင္း။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

ၿဖစ္ခဲ့ရင္

စိတ္ေတြယိမ္းယိုင္
ထိမ္းမႏိုင္ခဲ့ ငါ့ဘ၀
ေနမရခဲ့တာလည္း
ၾကာခဲ့ၿပီ......
ကံဇာတာၿဂိဳလ္စီး
ငိုၿပီးေနရတာေတြလည္း
မ်ားခဲ့ၿပီ.....
ဘ၀အလွည့္အေၿပာင္း
ငဲ့ေစာင္းလို႔မ်ားၿမင္ခဲ့ရင္
အတိတ္ကိုခ၀ါခ်
အေပ်ာ္ဘ၀နဲ႔ပဲ
ေနပါရေစလား.......

========ေဆာင္းႏွင္း========

ခ်စ္သူသို႔

ခ်စ္ရသူေရ....
ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းကို
ကဗ်ာေတြ၊စာေတြဖြဲ႔
မႏြဲ႔ခ်င္ခဲ့ပါဘူး....

တကယ္လို႔ ကဗ်ာေတြ
စာေတြဖြဲ႔ႏြဲ႔ၿပမွ ခ်စ္မယ္
ဆိုရင္လည္း ေၿပာပါခ်စ္သူ
မင္းေက်နပ္ေပ်ာ္ပိုက္ဖို႔အေရး
ေမွ်ာ္ေတြးလို႔ ကဗ်ာေကာင္း
တစ္ပုဒ္မၿဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္
ရင္ထဲကစကားေတြကို
သီကံုးၿပီး ကာရံမညီတဲ့
စာေကာင္းတစ္ပုဒ္ေတာ့
ေရးၿပတင္ဆက္ေပးမွာပါ....

တကယ္ေတာ့.....
ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ငါ့ဘ၀က
ကဗ်ာေတြ၊စာေတြေရးဖြဲ႔
ႏြဲ႔ရမယ့္သူေတာ့မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး....

ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ဘ၀ကို
ပိုင္ဆိုင္ထားေပမဲ့
ေသခ်ာတာကေတာ့
ႏူးညံ့တဲ့အခ်စ္တစ္ခု
ငါ့ရင္မွာ အၿမဲထာ၀ရ
ကိန္း၀ပ္ေနဆဲပါ....

ဒါေပမဲ့....
တစ္ခါတစ္ေလမွ
ခ်စ္ရတဲ့သူနဲ႔
ေတြရေပမဲ့ အဲ့ဒီ
အခိုက္တန္႔ေလးအတြင္းမွာ
ခ်စ္ရသူဆီက ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ
၀မ္းနည္းမွဳေတြကို
မွ်ေ၀ခံစားခ်င္မိတယ္...

ခ်စ္ရတဲ့ခ်စ္သူေရ
ငါမင္းကိုခ်စ္ရတာ
အရမ္းလည္ခံစားရသလို
အရမ္းလည္းေမာလွပါၿပီး
မင္းရင္ထဲမွာ ငါ့အတြက္
ေနရာရွိပါ့မလားလို႔
စဥ္းစားမိတိုင္း ၀မ္းနည္းခဲ့
ရတာေတြ မင္းမသိခဲ့ဘူးေလ
မင္းသိေအာင္လည္း
ငါမွမေၿပာခဲ့တာ......

တကယ္ပါခ်စ္သူ
ငါမင္းကိုခ်စ္တာေတြ
ကဗ်ာေတြ စာေတြဖြဲ႔မၿပတတ္ဖူး
ငါသိတာ မင္းကိုအရမ္းခ်စ္တယ္.....

။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။ေဆာင္းႏွင္း။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

ၿပီးခဲ့ေသာအေတြးပန္းခ်ီ

ေငြစႏၵာလမင္းၾကီးက
အေရာင္ေတြထြန္းေတာက္
ၾကယ္ေရာင္ေပ်ာက္ေနတဲ့
ေဟာဒီ....မိုးေကာင္းကင္ရဲ႕
ေအာက္မွာ တစ္ကိုယ္တည္းငါ
အေတြးစေတြန႔ဲအတူ
အေ၀းကိုလွမ္းေမ်ွာ္ၾကည့္ရင္း
စိတ္ကူးနဲ႔၀ိုး၀ါးလွတဲ့
မင္းပံုရိပ္ေတြကို ပံုေဖၚ
ငါေလ.......
အေတြးပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္ကို
ေရးဆြဲေနမိတယ္.....
ၿပည့္စံုလွတဲ့ အေတြးပန္းခ်ီ
အလွတရားကို ခံစားရင္း
အလြမ္းသီခ်င္းေလးဆိုညည္း
ႏဳွတ္မဆက္ပဲ ရုတ္တရက္ဆိုသလို
ယိုက်လာတဲ့ ငါ့မ်က္ရည္နဲ႔အတူ
ရွိဳက္သံသဲ့သဲ့ ပ့ဲတင္ထပ္မွ
သတိဟတ္မိ ေတြးသိသည္က
ငါ့အေတြးပန္းခ်ီေလး
ၿပီးခဲ့ၿပီ.........

..................ေဆာင္းႏွင္း.................

အရူးေလာက္မွဥာဏ္မရွိ

တခါတုန္းကေပါ့ ရြာတစ္ရြာမွာ ေမာင္လူေအးနဲ႔ေမာင္လူေမာ္ဆိုတဲ့သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရွိသတဲ့။
သူတိုႏွစ္ေယာက္ဟာတစ္ဦးအေပၚတစ္ဦးေဖးမကူညီၿပီးအလြန္ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ေနၾကတယ္။ဘယ္ေလာက္
ခ်စ္ခင္ၾကကလည္းဆိုရင္ ရြာမွာရွိတဲ့သူေတြကေတာင္ ေရွ႕ဘ၀ကညီအကိုေတာ္စပ္ၾကတယ္လိုေတာင္ေၿပာ
ယူရတယ္ေလ။ဒါေပမဲ့ကိုေမာင္ေအးဆိုတဲ့လူက နာမည္နဲ႔လူနဲလိုက္ေအာင္ ေအးလြန္းတာမွ ကိုေရခဲလိုတာင္
ေၿပာင္းေခၚရမေလာက္ပဲ။ကိုလူေမာ္ၾကေတာ့လည္း ရြာရဲ့ေအာ္ေက်ာ္လန္တာမွ တာေတကိုလန္ေနတာပဲေလ။
ဒါေပမဲ့ သူတိုႏွစ္ေယာက္မွာ တူညီတဲ့အခ်က္ေလးေတြေတာ့ရွိတယ္။အဲဒါဘာလည္းဆိုေတာ့ လူငယ္ဆိုေတာ့
ရမကာမွီဝဲၿခင္းေပါ့။ဂုဏ္ၿပဳေခၚဆိုမယ္ဆိုရင္ေတာ့ရမကာလုလင္ပ်ိဳေလးေပါ့။
ေမာင္လူေအးႏွင့္ေမာင္လူေမာ္ အဲ့ဒီလို႔နဲ႔ႏွစ္ေယာက္အတူ ယမကာမွီ၀ဲလာခဲ့တာႏွစ္ေတြအေတာ္ၾကာ
ခဲ့ပါၿပီ။တေန႔တေန႔ေမာင္လူေမာ္ရွာတဲ့ ၿပႆနာမွန္သမွ် ေမာင္လူေအးလိုက္လန္ေၿဖရွင္းရတာေပါ့ေလ
အဲ့ဒီလိုက္လံေၿဖရွင္းရပါမ်ားေတာ့ ေမာင္လူေအးမွာ အေတာ္ေလးကိုစိတ္ပ်က္သလို႔ အရမ္းလည္းစိတ္ညစ္
ေနမီတယ္။သူငယ္ခ်င္းဆိုေတာ့လည္း ၿပစ္ၿပီးသြားရမွာလည္ခက္ ရုိက္ႏွက္ဆံုးမရခက္ဆိုေတာ့အေတာ္ေလး
ကိုၾကံရာမရၿဖစ္ေနတယ္။
ရြာမွာရွိေနတဲ့သူေတြကို အကူအညီေတာင္းရမွာလည္ခက္ေနတယ။္ ရြာေအာ္ေက်ာ္လန္ေတြဆိုေတာ့သိတဲ့
အတိုင္ေလ ဘယ္သူမွမကူညီၾကသလို႔ အနားေတာင္ကပ္ခ်င္ၾကတာမဟုတ္ဘူး။အဲ့ဒီလို႔နဲ႔ေမာင္ေအးမွာ
ငါသူငယ္ခ်င္းကိုဘယ္လိုလုပ္ေပးရပလည္းလိုစဥ္စားေနခ်ိန္ သူရဲ့အိမ္ေရွ႕မွာသူရူးတစ္ေယာက္ ပြစီပြစီနဲ႔
တစ္ေယာက္တည္ စကာေၿပာေနတာေတြ႕တယ္။ေမာင္ေအးစဥ္စားတယ္ အင္းးးး ငါတိုကိုအခ်ိန္ေပးစကား
ေၿပာမဲ့သူ၊လက္ခံစကားေၿပာမဲ့သူဆိုလို႔ ဒီေကာင္းပဲရွိေတာ့တယ္ေပါ့။ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ သ႔ူဆီအကူအညီေတာင္းရင္
ေကာင္မယ္လို႔စဥ္စားမိတယ္။ဒါနဲ႔ပဲ အရူးေကာင္ေလးကိုလွမ္းေခၚလိုက္တယ္။ေဟ့ေကာင္ ေသာက္ရူး ခဏလာ
ဦး အရူးေကာင္ေလးလည္း ေမာင္လူေအးေခၚေတာ့လာတာေပါ့ေနာ္။ေမာင္လူေအးလည္း သူကိုေၿပာၿပီး အၾကံ ဥာဏ္ေတာင္းမီတယ္။အရူးေကာင္းေလးက ဘာေၿပာတယ္မွတ္လည္း ဒါမ်ားလြယ္လြယ္ေလး အရူးေလာက္မွ
ဥာဏ္မရွိဘူးတဲ့။ေမာင္လူေအးလည္း အရူးကအဲ့ဒီလိုေၿပာေတာ့ေဒါသကလည္ထြက္ အၾကံဥာဏ္ကလည္းလို႔ဆို
ေတာ့ စိတ္ရွည္ရွည္ထားၿပီးထပ္ေမးၿပန္တယ္။ေဟ့ေကာင္ေၿပာမွၿဖင့္ ၿမန္ၿမန္ေၿပာကြာ! အရူးေကာင္ေလးက ကဲဒါကြာ ခင္ဗ်ာ သူကိုနဳိင္ခ်င္ရင္ သူထက္ပိုေသာက္တဲ့......ကဲေကာင္းက်ေသးလား အရပ္ကတိုေရ.....
။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။
မွတ္ခ်က္။ ။ တခါတေလက် က်ေနာ္တို႔ခင္ဗ်ားတို႔ေတြဟာ အရူးတစ္ေယာက္ေလာက္မွ ဥာဏ္မမွီတာေလးေတြ
ကိုေတြးၿပီး ဒီပိုစ္(လ္)ေလးကိုတင္လိုက္ခ်င္းပါ......

ေဆာင္းႏွင္း

လၿပည့္ည

စကၤာပူည...လကသာ
ေမ့မရ...ငယ္ဘဝ
ၾကည္ႏူးမဆံုး
ေတြးမိတိုင္းၿပဳံး
လၿပည့္ညလယ္
ဟိုဒီေတြးရင္း
ၿမင္ေယာင္လာေပါ့...
(သူမ်က္ႏွာ)
စကားတစ္ခြန္း...
(အမွတ္ရ)
သူေၿပာတဲ့လၿပည့္ည
ဆံုေတြခဏ
ထိုညက.....
လမင္းအေပၚ
တိုင္တည္ထား
သစၥာစကား
ဒို႔ႏွစ္ဦးၾကား
လမင္းကြယ္ေပ်ာက္
ၾကယ္မေရာက္လည္း
ဘယ္ေတာ့မမုန္း
တစ္သက္လံုးတဲ့
ယံုတမ္းစကား
အထင္မွား
မင္းေၿပာခဲ့တဲ့
တိုင္တယ္စကား
လၿပည့္ညတိုင္း လြမ္းတဲ့စကား
ခုေတာ့....ငါ့မွာ.........

............ေနသူရိန္............

အေတြးစ

ခ်စ္သူ.....
ရင္၌အလြမ္း
အသဲကၽြမ္းလုၿပီ
ေမာပန္းေထြၿပား
ငါ့စိတ္ဟိုဒီ
အေတြးပန္းခ်ီ၌
လြင့္ေမ်ွာၾကည္ႏူး
စိတ္၏ေဇာဝယ္
အေတာမသတ္
ႏြမ္းလ်ွ ကာက်န္
ငါ့၏ရင္မယ္
ေတြးေလေလ
အေဆြးမေၿပတယ္
အိုကြယ္.........
ဘယ္ေတာ့နီးပ
ေတြးမရေလတယ္.....

..........ေဆာင္းႏွင္း ...........

သူ႔အတြက္.....

ေမွာင္မဲေနတဲ့
ေကာင္းကင္မွာ
ၾကယ္စင္ေတြ
အလင္းေပးသလို
ညစ္ႏြမ္းေနတဲ႔
ငါ့စိတ္မွာျဖဴစင္မွဳေတြနဲ႔
ေဆးေၾကာေပးခဲ့တဲ႔
မင္းရဲ႕ျဖဴစင္ေမတၱာကို
အစဥ္ထာ၀ရ
တန္ဖိုးထားေနမွာပါ

အလင္းေပ်ာက္တဲ့ေန႔မ်ား

စိတၱဇနဲ႔ေျခာက္ခ်ားေနတဲ့ေန႔တစ္စံုတစ္ေယာက္
ငါ့ကိုေခၚေနသံအလိုလိုၾကားေနရတယ္
အို....မဟုတ္ဘူး ငါစိတ္ေခ်ာက္ခ်ားစြာနဲ႔ေပါ့
မၾကားခ်င္ဘူး...ဘာသံကိုမွငါမၾကားခ်င္ဘူး
မၿမင္ခ်င္ဘူး...ငါ့မ်က္လံုးေတြမိွတ္ၿဖစ္လိုက္တယ္
ဒါေပမယ့္....ငါၾကားေနၿမင္ေနရတယ္
ရက္စက္တဲ့မင္းရဲ့အၿပဳံး၊ေလွာင္ရီေနတဲ့မင္းရီသံ
ငါ့နားထဲမိုးၾကိဳးၿပစ္ခ်လိုက္သလိုပဲ
စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့မင္းမ်က္လံုး
ငါ.....ထိတ္လန္႔စြာေတြ႔ေနရတယ္
ငါ့ကို.....ရက္စက္စြာၿပစ္ခြာသူမင္း
ငါ့အတြက္ေမွာင္မည္းေနတယ္
အရာရာငါစြန႔္လႊတ္၀ံ့တယ္
မင္းသာငါ့အနားရွိခဲ့ရင္..မင္းမရွိတဲ့ငါ့ဘ၀
ေနေရာင္ဘယ္ေလာက္ပဲေတာက္ပေနပါေစ
ငါ့ဘဝအလင္းမဲ့ေနတယ္
မင္းမရွိတဲ့ငါဘ၀ေန႔ရက္ေတြဟာ
ငါ့အတြက္...အေမွာင္ထုၾကေနတဲ့ေန႔ေတြပါကြာ
ရက္စက္လိုက္တာ ၿပစ္ခြာသူရယ္......

ျပစ္ခြာေျပး...လွစ္ဟာရင္ခြင္
အခ်စ္ဟာေဆး...ငါ့ရင္ခြင္ကို
အားမရ....မင္အခ်စ္ကို
လွမ္းအေ၀း...ထြက္ခြာသူကို
ေမ်ွာ္ကာေငး....ေစာင့္ေနသူမွာ
လာလမ္းေလး...ေလွ်ာက္ကာၾကည့္ေတာ့
ငါလွမ္းေတြ႔...တစ္ၿခားသူရင္မွာ
ဆြံ႔အေငး...ခ်စ္သူနင့္ကို
ရင္ထဲေဆြး..လိွဳက္ဖိုေမာစြာ
ေလွာင္ၿပဳံးေလး....ေပးသူနင္ဟာ
တစ္ခါေတာ့...နင္လည္းငါ့လို
ရင္ကြဲၿပီး...ေအာ္ဟစ္လဲၿပိဳ
စိုမ်က္ရည္ရြဲ...မင္းမ်က္၀န္းကို
ငါမေတြ႕လိုဘူး......
၀ဋ္မွာအၿမဲ၊ငရဲမွအပ
ထိုထိုဘဝ....မင္းကင္းလြတ္ပါေစ......

=========ေနသူရိန္=========

ေစာင့္ေမွ်ာ္သူအတြက္

ဘ၀အေရး ေမွ်ာ္ကာေေတြးလို႔
တရြာတေက်း ထြက္ခြါသူမွာ
ေမာင့္ခ်စ္သူေမ စိုမ်က္ရည္ကို
မၾကည့္ေပမဲ့ သိေနပါတယ္
စိတ္ခ်ယံုၾကည္ ေမာင့္အေပၚကို
ေစာင့္ေမွ်ာ္သူက ေမေပၚ့ေလ
ေမာင္လည္းထပ္တူ ေမနဲ႔တူ
မခြဲခ်င္ေပမဲ့ သြားရအံုးမယ္
အေပ်ာ္မရွာ ေငြသာရွာမယ္
ေမာင္ႏွင့္ေမတို႔ နီးဖ႔ိုကြယ္
နီးမယ့္အေရး ေမွ်ာ္ကာေတြးရင္း
ေပ်ာ္ေနမိတဲ့ ေမာင္ပါေမ
သစၥာမေဖါက္ တစ္ေယာက္ဆိုတစ္ေယာက္
ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ယံုပါေမ
စာစီကာေရး ေမ့အေၾကာင္းေလး
လြမ္းသူရင္မွာ ကဗ်ာေတး
ေမနားဆင္ဖို႔ တမန္ေတာ္ေပး
ေစာင့္ေမွ်ာ္သူအတြက္ ေမာင္အၿမန္ေပး
ေမာင္ေရးထားတဲ့ကဗ်ာေလး.........


=======ေနသူရိန္======

ခုတေလာနားေထာင္မိတာက

ခုတေလာစိတ္ေတြကအရမ္းဖိစီးသလိုအရမ္းရွဳပ္ေထြးေနပါသၿဖင့္စာေရးၿခင္းရပ္နားထားပါသည္၊

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၿဖင့္ အသက္ရွင္

တစ္ခါတစ္ရံဘဝတြင္စိတ္ဆင္းရဲေသာကႏွင့္ေတြ႕ႀကံဳၿပီးထြက္ေပါက္မရွိသလိုမ်ိဳးႀကံဳရတတ္သည္။
အလင္းေရာင္မၿမင္ရသည့္တြင္းနက္ႀကီးထဲက်ေနသလိုမ်ိဳးခံစားရသည္။
မိမိကိုယ္တိုင္တြင္းနက္ႀကီးထဲမွရုန္းမထြက္ႏိုင္။
အေပၚမွဆြဲတင္ေပးမည့္ကယ္တင္ရွင္လည္းမၿမင္၊ဘာလုပ္လို႔ဘာကိုင္ရမွန္းလည္းမသိ။
စိတ္ဆင္းရဲေသာကမ်ားေႀကာင့္လံုးပါးပါးေနရၿပီးဒုကၡႏြံေတာတြင္ေသလုေသခင္ေမ်ာေနတတ္သည္။
ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္အသက္ရွင္တတ္ရန္လိုသည္။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သည္ဘဝကိုရွင္သန္ေစႏိုင္ေသာအရာၿဖစ္ပါသည္။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေကာက္ရိုးတမွ်င္ဆြဲမိရံုႏွင့္ခြန္အားရရွိရွင္သန္သြားေစႏိုင္ပါသည္။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သည္ဒုကၡေပါင္းစံုတုိ႔ကိုခံႏိုင္စြမ္းရည္ရွိေစႏိုင္ပါသည္။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သည္ ဘဝ၏ခြန္အားဘဝ၏တြန္းအားတစ္စံုလည္းၿဖစ္ပါသည္။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အလင္းတစ္စရရံုၿဖင့္ဘဝကိုႏိုးထေစႏိုင္ပါသည္။လူသည္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၿဖင့္အသက္ရွင္ၿပီးေစတနာေကာင္းေကာင္းၿဖင့္ေကာင္းေသာအလုပ္မ်ားကိုလုပ္ရပါမည္။
ေစတနာေကာင္းအလုပ္ေကာင္းၿခင္းေႀကာင့္ေကာင္းေသာကံမ်ားကိုယ္ထံေရာက္လာပါမည္။
ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းမ်ားၿဖင့္ေတာင္ခံထားေသာဘဝကိုကံႀကမၼာေကာင္းမ်ားက
ေတာက္ေၿပာင္လင္းလက္ေစပါလိမ့္မည္။
အဆံုးစြန္ေသာဆင္းရဲမြဲေတၿခင္းမ်ားေႀကာင့္လူသည္ဘာမွ်မရွိခ်င္ေနပါေစ။
ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းသာရွိပါေစ။ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းေတာင္မွမရွိႏိုင္လွ်င္ဖန္တီးယူႏိုင္ဖို႔ႀကိဳးစားပါ။
ဘဝတြင္ဘာမွမက်န္ႏိုင္ေလာက္အဆံုးမ႔ဲေနရန္မသင့္ပါ။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးတစ္ခုေတာ့ရွိေနသင့္ပါသည္။
ေမွွ်ာ္လင့္ခ်က္သာရွိေနလွ်င္မနက္ဖန္သင္ဘာၿဖစ္မည္ကိုမည္သူမွအတပ္မေၿပာႏိုင္ပါ။
ေအာင္ၿမင္ေက်ာ္ႀကားသူမ်ားသည္ဆင္းရဲဒုကၡတြင္းႀကီးထဲမွကုတ္ကပ္ထြက္
တက္လာႏိုင္ႀကသူမ်ားၿဖစ္သည္ ကို သင္မေမ့ပါႏွင့္။

ထို႔ေႀကာင့္ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ဘယ္လိုအေၿခအေနအမ်ိဳးေရာက္ေရာက္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၿဖင့္အသက္ရွင္ပါ။
ၿဖစ္ခ်င္တာေတြမၿဖစ္ရ၍စိတ္ဆင္းရဲေသာကေရာက္ေနခ်ိန္တြင္
တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့ၿဖစ္လာမွာပဲဟူေသာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၿဖင့္အသက္ရွင္ပါ။
လုပ္ခ်င္တာမလုပ္ရ၍စိတ္ပင္ပန္းဆင္းရဲေနခ်ိန္တြင္တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့လုပ္ခြင့္ရမွာဟု
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၿဖင့္ အသက္ရွင္ပါ။
သြားခ်င္တာမသြားရ၍စိတ္ထိခိုက္ေနခ်ိန္တြင္တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့သြားလို႔ရမွာပါဟူေသာ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၿဖင့္ အသက္ရွင္ပါ။အသက္ရွင္ေနေသးသမွ် ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းရွိေနပါသည္။

..........................ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၿဖင့္သာ အသက္ရွင္ပါ................................

ည

ေနကြယ္ေပ်ာက္....အလင္းတိမ္ေအာက္
ဝိုးတိုးဝါးတား.....ညရဲ႕အစ

ညအလင္းေရာင္....လမင္းထြန္းေတာက္
ေငြၾကယ္တို႔ေရာက္.....ပရစ္ေအာ္ၿမဴး
စုန္းၾကဴးေရာင္းထည္....ညရဲ႕အလယ္

ရနံသင္းထံု....ေမႊးညပန္းအံု
ေလအေဝ့မွာ....တာဝန္ေက်ေအာင္
သူရနံ႔နဲ႔......ေၿဖေဖ်ာ္ရွာတယ္
ညေမႊးပန္းငယ္.........

ႏွင္းစက္ႏွင္းေၿပာက္.....တစ္ေတာက္ေတာက္နဲ႔
သစ္ရြက္ငယ္ဖ်ား.....ခိုနားလ်ွက္ပါ
ခ်မ္းစိမ့္ေအးေအာင္......သူထမ္းေဆာင္တယ္
ညသန္းေခါင္ဝယ္...........

ပရစ္သံတိတ္....လူသံဆိတ္လည္း
ၿဖိဳးတိုးေဖ်ာက္ေတာက္.....ႏွင္းဆက္တို႔ေအာက္
မပ်က္မကြက္.....တြန္သံေပးလို႔
ႏိုးလိုက္ၾကရင္း.....တာ၀န္ေက်တဲ့
ၾကက္တညင္ရယ္.........

လမင္းေမွးမွိန္.....ၾကယ္ေရာင္တ႔ိုေပ်ာက္
ေရာင္နီ၀ိုး၀ါး.......အလင္းေရာင္ေပၚ
ေနမင္းေတာက္ေသာ္.....ညေလးတည
ကုန္ဆံုးရ၏..........

အလြမ္းရင္ပိုက္....ေဆြးၿမည့္အသဲ
အေတြးနဲ႔ေပ်ာ္......ေမွ်ာ္ေနသူတြက္
ညရယ္.............

အခ်စ္ေတြယူ......အေပ်ာ္ေတြေပး
တစ္ခဏေလး.....ေ၀ဒနာေဆး
အခါခါေကၽြး......ခါးမွန္းသိလည္း
ျမိဳခ်မိတယ္..........

ဆံုေတြခဏ......ထိုညေလးကို
အၿမဲထာဝစဥ္.....လြမ္းေနမယ္

ေနသူရိန္၊ေဆာင္းႏွင္း

.........က်ေနာ္အတြက္ေရးေပးထားတာပါ..........